හත්මාළුව හදන්න මුලින්ම අදහසක් ආවේ 2010 මාර්තුවල වගේ. මූලිකම හේතුව උනේ සිංහල බ්ලොග්කරුවන්ගේ සංසදය තනි පුද්ගලයෙකුගේ බූදලයක් බව පැහැදිලිවම තේරුම් යාමත් එක්ක.
ඒ දවස්වල ලාංකීය සිතුවිලි වල ආරම්භකම අවධිය. ඔවුන් එතකොටත් සාර්ථකම ආරම්භයක් ලබාගෙන තිබුනා. වැපා පහුගිය දවසක මට කියපු විදියට මගේ බ්ලොග් එකත් ලාංකීය සිතුවිලි වලට එකතු උන මුල්ම බ්ලොග් වලින් එකක් උනා. නමුත් ලාංකීය සිතුවිලි සිංහල බ්ලොග් කරුවන්ගේ සංසදයට වන්දනාමාන කරන තත්වයක් මට දැනුනා. ඒක ඒ දවස්වල වැප්ගෙ අදහස් දැක්කාම මට හිතිච්ච දෙයක්. (වරදවා වටහා ගන්න එපා වැපා එක්ක තරහක් මට නැහැ.) ඒ නිසා ඔය බ්ලොග් කියවන එකකටවත් සම්බන්ද නැති සින්ඩියක් හදන්න මට ඕන උනා. ඒකට මගේ අපාය සහයක මිතුරන් දෙන්නෙක් වෙන ආගන්තුකයා සහ චමිල ( ඒ දවස්වල අපි තුන්දෙනාම UCSC network center එකේ internship හිටියේ) දෙන්නත් වැඩේට සෙට් කරව ගත්තා. wordpress දාගෙන කලින් සින්ඩි හදපු අය නාගෙන ඉන්න නාගැනිල්ල දැක්කාම wordpress අතෑරලා දැම්මා.
බ්ලොග් එකක් අප්ඩේට් උනා කියලා සින්ඩියක් දැනගන්ෙන් RSS කියන තාක්ෂනයෙන්. RSS feed වර්ග 9ක් විතර තියෙනවා. ඉතින් මේ එකකට එකක් වෙනස්. මේ 9ටම හරියන්න ලියනවා කියන්නේ ලේසි වැඩක් නෙවෙයි. ඉතිං http://simplepie.org/ කියන php class එක අහුඋනේ ඔය දවස්වල. එක මේ වැඩේට එලටම හරි ගියා. ඒත් දැන් ආයෙත් ප්රශ්ණයක්. ඒ තමයි හොස්ටින්. ඒ දවස්වල අපි හම්බකරපු එවුන් නෙවෙයි. training එකෙන් බොහොම පොඩි ගානක් ලැබුනා. ගෙදරිත් සල්ලි ඉල්ලන එකත් හිතට හරි නැහැ. ඉතින් කොහොමහරි සල්ලි හොයාගෙන. අප්රේල් මාසෙ දවසක ලසිතයයි මමයි හොස්ටින් පැකේජ් එකක් මිලදී ගත්තා 4500කට.ඩොමේන් එකකුත් 950කට ගත්තා. හෝම් පේජ් ලසිතයා ගොඩ දැම්මා. බ්ලොග් එක චමිලයා ගොඩ දැම්මා. translations හැරිසන්, සුලක්ෂි, ෂෙලානි ඇතුලු e-learning center එකේ intern හිටපු අය ගොඩ දැම්මා. ඔය දවස්වල හෝ ගාලා සින්ඩි කලඑලි බහින්න පටන්ගත්තු නිසා අපි පොඩ්ඩක් රැල්ල යනකල් ඉන්න තීරණය කලා. කොහොම හරි 2010 ජුනි 1 වෙනිදා ඔන්න ඔහේ කියලා අපි සයිට් එක host කරලා දැම්මා. හත්මාළුව කියලා නම දැම්මේ සුදාරක.
හත්මාළුවට බ්ලොග් 200ක් විතර එද්දී සෑහෙන්න performance ගැටලු ආවා. හොයලා බලද්දි පාවිච්චි කරපු simplepie කියන library එකේ memory leaks තියෙනවා කියල හම්බ උනා. google app engine පාවිච්චි කරලා ඕක ලියන්න කියලා ඒ දවස්වල network center එකේ systems manager හිටපු දීපේන්ද්ර අයියා(gnudeep) කිව්වා. එයා ලියපු apps ටිකකුත් පෙන්නුවා. ඒත් ලියන්න වෙන්නේ පයිතන් වලින්. ඒ වෙද්දි පයිතන් hello world වත් මම දන්නෙ නෑ. memory leak එකට පිලියමක් විදියට google feed api එක පාවිච්චි කරන්න පටන් ගත්තා. ඒත් කල්යත්දී කට්ටියගෙන් පැමිණිලි ආවා බ්ලොග් එකේ අප්ඩේට් එන්නේ නෑ කියලා. ආයෙත් simplepie වලට මාරු වෙලා code එක optimize කලා සෑහෙන්න. සින්ඩියක බ්ලොග් අප්ඩේට් වෙන්නේ server එකේ පැයකට සැරයක් වගේ ධාවනය වෙන script එකකින්. (cron)මේක එක script එකක් විදියට දුවවන්නේ නැතුව කෑලි කිහිපයකට බෙදලා දැම්මා. ඒ server resources භාවිතා වෙනවා වැඩියි කියලා මගේ හොස්ටින් සපයන්නා (lkservers) මගේ crons අයින් කරලත් තිබුනු නිසා. ඒත් සයිට් එක down උනේම නැති තරම්. බ්ලොග් ඇප්රූව් කරන්න ඇඩ්මින් පැනල් එකක් හැදුවා. එක ක්ලික් එකකින් නැත්තම් දෙකකින් බ්ලොග් එකක් ඇඩ් කරන්න පුළුවන් කම තිබුනු නිසා මොන අවුල තිබුනත් බ්ලොග් එකක් ඇප්රූව් කරන එක අපි පැය කිහිපයක් ඇතුලත කලා.
ඔය දවස්වල මට වැදගත් අවස්තාවක් ලැබුනා. ඒ Sweden වලින් ඇවිත් අපේ ucsc staff එකට කරපු python workshop එකකට සහභාගී වෙන්න ලැබීම. අපි internship හිටපු නිසා Dr. Ajantha අපෙනුත් කැමති අයට එන්න කියලා කිව්වා. workshop එක කලේ Peter Mozelius. කතා දෙකක් නෑ නියම ගුරුවරයෙක්.පැය දෙක ගානෙ දවස් පහක lecture තියලා පොඩි පහේ python game එකක් එහෙම ලියන්න අපිට කියලා දුන්නා.
——
වෙලාව නැති නිසා එක දිගට ලියන්න අමාරුයි. ඊළඟ පෝස්ට් එකෙන් ඉතුරු ටික ලියන්නම්.
.
